Laatste dag in Myanmar

LAATSTE DAG MYANMAR
Gister de laatste trainingen gegeven, het was een goede dag, soms hadden we wel moeite ermee of alles, wat we wilde communiceren, ook overkwam. We hebben met heel veel mensen gebeden, soms zag je tranen of duidelijke manifestaties. Andere keren waren de mensen heel stoïcijns, die het gebed onderging, later als zij mogen getuigen komen de verhalen los. Zo waren we in een klein kerkje op zondag de eerste vrouw voor wie we baden onderging het gebed zonder een kik te geven. Met een strakke gezicht ging zij weer zitten. Daarna baden we met anderen en begon er emotie los te komen, een vrouw ging vallen onder de kracht van de Heilige Geest. We vroegen mensen om te getuigen toen begon de verhalen. De vrouw voor wie we het allereerst gebeden hebben was in de gloria. Zo dankbaar zo blij sprak ze over de kracht van God die over haar kwam en dat zij opgelucht en blij voelde en dat ze een aanraking had en genezen was. We hadden heel veel profetische woorden voor mensen. Vincent heeft een aantal keer gesproken over het Vaderhart van God. Magda heeft vaak gedeeld over het geloof en het beeld van een trechter gebruikt om uit te leggen hoe barrières in ons leven Gods werk kan verhinderen. De team van Willem Plaizier hebben heel veel bevrijdingen gezien. In totaal hebben we 21 kerken bezocht als team. We trokken soms op in teams van drie personen en dan weer in teams van 4 personen. Iedereen moest zich voorbereiden om wat te delen, of een schriftwoord of een profetie. Soms gaf de Heilige Geest visioenen bijna iedereen in de groep getuigde van visioenen. Coen trok met ballonen of een waterpistool de aandacht en brak de ijs bij mensen om dan keihard het evangelie te brengen. Anneke en Heather baden vaak heel lang met mensen en er gebeurde altijd wat. Het was heel mooi om te zien Rianne met al die oude mensen meedeed. Soms had ze een woord zelfs gewoon een knuffel en mensen werden aangeraakt en vielen onder de kracht van de Heilige Geest. Telkens was ik ontroerd door de dankbaarheid wanneer we afscheid moesten nemen. Vandaag als laatste de stad in even toerist uithangen, en tempels kijken en kadotjes kopen. Heerlijk neuzen in winkels stalletjes, maar de warmte maakt je zo moe, dan maar toch de Mall in duiken daar staat de airco aan!

20130301-071855.jpg

20130301-071933.jpg

20130301-072028.jpg

20130301-072151.jpg

20130301-072231.jpg

Eend bij veertig graden

Ze zaten allemaal op de vloer. Er stonden zelfs twee gitaren . Zij zongen liederen waarmee ik ben opgegroeid in Zuid Afrika. Dezelfde melodieën alleen de woorden zijn anders, liederen toen ik als kind de wonderlijke verhalen van Jezus voor het eerst hoorden. Alleen de klanken waren voor me helemaal vreemd. Voor de grootste gedeelte zijn het mensen van Karen stam. Een groep mensen uit het noorden van Myanmar. Daar kwamen in het begin van de vorige eeuw heel veel zendelingen. Helaas is er de laatste jaren veel onderdrukking gekomen en zijn er veel mensen gevlucht uit dat gebied. Nu is het er onrustig. Vincent spreekt over het vaderhart van God. Onze vertaler heeft het moeilijk om het Engels te vertalen. De pastor helpt om een ander vertaler te vinden die beter Engels machtig is. Dan komt de lunch, we werden grote borden rijst voor gezet. Een groot stuk gevogelte ligt erop. Eend, ik neem de hete pittige hoop rode gebakken pepers en strooi het dik er overheen. Zo kan geen virus of bacterie het overleven. Onze gastvrouw zet ons nog een schaaltje met iets wat lijkt op pindakaas voor. Mango zei ze; ik gelijk maar proeven, heerlijk zo heet heb ik mango chutney nog nooit gegeten. Heerlijk we zweten peentjes, Magda kijkt nog steeds wantrouwig naar de eend op haar bord. Probeer het maar zeg ik. Het is toch wel heel erg lekker is haar antwoord.
Na de maaltijd gaan we buiten naast het huis verder. De gemeenteleden zitten op matjes onder de hut op palen gebouwd en wij zitten voor ze op stoelen in de schaduw van een stuk zeil dat aan de bamboe zijwand van het huis is bevestigd. Sommige voorbijgangers komen kijken en blijven terwijl ik aan het spreken ben. Ik sprak over de vrouw die 18 jaar ziek was en het kleed van Jezus aanraakte. We bidden voor iedereen die graag een aanraking wil hebben na de tijd. Sommige komen naar voren voor gebed. Een man die verlamd is aan zijn rechterhand werd na de preek onder gebed genezen. Hij kon zijn arm opheffen en er kwam kracht terug in zijn hand. Zo keerden wij heel blij terug en de weg bleek nu veel korter leek te zijn. Deze taxi nam een veel kortere weg terug van ons bezoek aan het kleine kerkje in Mango Village. Herinneringen die je altijd bij zullen blijven – de gezichten van de mensen, de kindertjes, de man die ineens wel zijn hand boven zijn hoofd strekte en niet te vergeten een heerlijke eend!

20130227-082245.jpg

20130227-082325.jpg

20130227-082347.jpg

20130227-082406.jpg

20130227-082431.jpg

Toeter de Toet

Communicatie is een kunst. Vandaag weer op stap naar een klein dorpje Mango village aan de overkant van de Yangon rivier buiten de hoofdstad Yangon. Voorbij de voorstad Insien staken we Yangon rivier over. Een prachtige spanbrug over een rivier breder dan de Waal. Alleen het asfalt heeft de aanslag van de hitte niet overleefd. Het gehele weg oppervlak is ongelijk en op sommige plaatsen zijn er diepe kuilen of juist weer bulten. We werden heen en weer in de auto geslingerd. Van de ene kant naar de ander. De weg werd er niet beter op. Grote gaten en stukken asfalt en beton die helemaal kapot gereden zijn met diepe gaten. Onze chauffeur scheurde van links naar rechts over de weg. Constant toeteren voor fietsen, scooters, voetgangers, riksja’s en andere weggebruikers. Er is een zekere patroon in het getoeter maar welke? Dat is mij een raadsel. Als je een voertuig of iets dergelijks met wielen wil passeren geef je een korte toeter, als je daarnaast rijdt geef je drie korte toeters en als je ze bijna gepasseerd hebt weer zo een kwartslag op maat getoeter. Maar indien een ander taxi ons wil passeren verandert het ritme en lijkt het meer op een claxonneer competitie die soms door de onze en soms door de ander gewonnen wordt. In de vorige blog heb ik al gemeld dat er inderdaad reden is voor dankbaarheid dat je weer heelhuids bent gearriveerd.

20130226-233435.jpg

20130226-233512.jpg

20130226-233526.jpg

Myanmar

Het duurt altijd even voordat je aan de nieuwe tijd gewend ben. Vermoeidheid speelt een rol. We waren ongeveer 18 uren in een vliegtuig, voordat we in Myanmar lande. Gelukkig zit ons hotel dichtbij het vliegveld. Dan volgt ontmoetingen met verschillende mensen. In het begin lijken ze allemaal op elkaar. De taal klinkt zo vreemd op het oor, niet zoals enige van de talen die ik gewend ben uit. Het heeft voor ons gevoel veel meer weg van tongentaal. De kleuren en de geuren op straat vallen op. Dan begint de ritten, zo heb ik het ook vaak meegemaakt in Ghana en in Togo, overgeleverd aan een plaatselijke chauffeur die op een dusdanige manier gaat rijden dat je niet anders kan dan constant te bidden. En als je uitstap uit de auto de Here God echt van harte danken dat je levend en behouden op je bestemming bent.
Overal op straat zie je Budistische monniken lopen. Soms in een hele lange rij, het lijkt wel op een school, groepen kleine kinderen in een optocht. Soms enkele ouderen met een paraplu tegen de warme zon. Heel veel tempels zijn langs de weg te vinden. Myanmar is bekend om de grootste Pagoda in de wereld. Een Pagoda is een gouden tempel dat lijkt op een ronde tempel. We bezochten kleine kerkjes en opvanghuizen voor kinderen. Soms waren we tussen de rijstvelden helemaal op het platteland, soms in de buitenwijken van de stad. Het is geweldig om Gods liefde en bewogenheid voor die mensen te ervaren. We waren zo geraakt door de nederigheid van de ene pastor. Zij wonen tussen de rijstvelden houden eenden en kippen en vangen kinderen op in een soort weeshuis. Alles gebouwd uit gevlochten bamboe en palmboomtakken. Er was zo een aanwezigheid van de Here, vrede en rust, we konden spreken en bidden wat cadeautjes voor de kinderen geven, maar meerdan dat bidden en spreken over de liefde van God en zijn bestemming voor de elkeen persoonlijk.

20130224-074816.jpg

20130224-074834.jpg

Einde en Begin

Het begin van een nieuwe jaar. Twee weken geleden was volgens de Maya kalender het einde van de wereld.  Op de televisie en radio hoor je journalisten terugkijken naar het oude jaar. Overal is vuurwerk verkoop begonnen. “De mens wikt maar God beschikt” luid een oude spreuk, hoe moten we als gelovigen omgaan met de jaarwisseling. Wat brengt ons het nieuwe jaar?  Economische malaise of verbetering.

Onze hemelse Vader is het enige die het einde kent en het begin. Hij overziet de tijden en gelegenheden. Daarom is het zo belangrijk om niet het hoofd te laten hangen bij al de negatieve berichten. Maar met hoop en verwachting het hoofd op te richten. Vele malen in de Bijbel spreekt de Psalmdichters ons ook aan heft je hoofd omhoog je redding komt dichterbij. Voor de kers hebben we als stilgestaan bij de preken voor de joodse christenen in moeilijke tijden. Houd je oog gericht op Jezus, de leidsman en voleinder van ons geloof. Vestig je oog alleen op Hem: De apostel en hogepriester van onze belijdenis. Deze was de centrale boodschap aan het eind van de eerste eeuw voor de christenen. Jezus Christus is heden en gisteren dezelfde tot in eeuwigheid. Hij was er al in het begin. Alle dingen heeft door Hem vorm gekregen. Hij zal er ook zijn aan het einde. Hij is onveranderd in Zijn liefde en in Zijn trouw.

Engelen

Veelvuldig zijn de verhalen rondom de kerst over de engelen. We zien vaak in oude kerken of op kerstkaarten beelden van engelen. Dit zijn dan van de mollige babyfiguurtjes met krulhaar en rode wangen. Het lijk heel schattig en onschuldig. De Bijbel schets ons echter een heel ander beeld van de engelen.  Vele malen verschijnen engelen als volwassen mannen maar ook als strijdende soldaten. Zo worden er ook verschillende soorten genoemd. We lezen over  Cherubs, Serafs en Aartsengelen. De brief aan de Hebreeën, de Messias gelovende Joden, spreekt over de engelen als dienende geesten  om de gelovigen bij te staan. We lezen van engelen die in koor als een hemelse leger door de luchtruin trokken bij het geboorte van onze Here. We lezen over de engelen die als boodschappers aan Josef verscheen om het kindje naar Egypte te brengen. We lezen over engelen die kwamen om Jezus, Petrus, Johannes, Paulus en andere discipelen bij te staan. De betekenis van het woord engel in Grieks en Hebreeuws is boodschapper. We vinden een vergelijking van het werk en de positie van de engelen ten opzichte van Jezus Gods Zoon. Dan komt er een wezenlijke verschil naar voren. Jezus is geboren en ieder die in Jezus geloof krijgt een plaats om later ook over de engelen recht te spreken.

Herbouw van de Muren

We lezen in Nehemia het verslag van een man wiens hart gericht was om Gods wil te doen. Nehemia was een van de bannelingen vanuit het koninkrijk van Juda dat een hoge positie kreeg in de hof van de koning Artaxerxes in Babylon. Hij was de wijnproever van de koning. Dat was nou niet het allerbeste baantje want je wist nooit van te voren of dat ene slokje je laatste zou zijn, maar het was wel een verantwoordelijke taak. Nehemia verkeerde dus onder de vertrouwelingen aan de hof van de koning. Toen hij hoorde over de muren van Jeruzalem en dat de situatie in de stad slecht was liet het hem niet los. Hij zag er zo ongelukkig eruit, dat zelfs de koning het  bemerkte. Zo een droevige gezicht aan de hof van de koning had hem de doodstraf kunnen opleveren. Nehemia was bereid om zijn hoge positie op te geven om weg te gaan en de muren van Jeruzalem te gaan herbouwen. Een reis van meer dan 1500 kilometer met gevaren en ontberingen om een visie tot stand te laten komen. Muren van een stad spreekt van heel veel dingen. Een stad zonder muren ligt open en bloot voor rovers om zo naar binnen te komen. Een stad zonder muren kan zich niet verdedigen. Er is geen veiligheid. De poorten van een stad spreekt over de bescherming en bestuur. De oudsten en rechters zaten in de poorten. Een stad zonder poorten had geen bestuur en geen gezag. Daarom nam Nehemia het op om zijn baan bij te koning op te geven om de stad van God te gaan herbouwen. De muren en de poorten te herstellen. Het vraagt durft en opgeven van eigen gemak  rijkdom en belangen ter wille van de stad van God. Nehemia begreep wat het betekend om eerst het Koninkrijk van God te zoeken en al het andere kwam op de tweede plaats.

Vreugde in de Here 2

Vreugde,  blijdschap woorden die in de dienst aan God in het oude Testament vele malen centraal staan (zie vorige week). De dienstwerk aan de Here God moest gepaard gaan met vreugde, blijdschap. Vele woorden in onze gewone taal kregen in de Bijbel zo een geladen betekenis. Het lijkt wel of traditie en liturgie er een laagje vernis over gelegd heeft. Paulus schrijft aan de kerk in Filipenzen: “Verblijdt u in de Here te allen tijde! Wederom zal ik zeggen: Verblijdt u!”Fil 4:4  Het is opvallend hoe de vertalingen erover struikelen. Blijdschap betekend vrolijk uitbundig maar vreugde is wat ingetogener en meer innerlijk. Vanuit het Oude Testament komt de oproep juist om de Here met uitbundige blijdschap te dienen. David begreep het heel goed. Toen David het ark van het verbond naar Jeruzalem bracht danste hij de hele weg uitbundig voor de processie uit. Hij wilde zichzelf vernederen en zijn God grootmaken. De ontdekking van de genade en de liefde van God kan niet beheerst worden. Het is als een doorbrekende dijk die overal zijn sporen nalaten. Petrus noemt het een uitbundige blijdschap die je niet in woorden kan omvatten. 1Petr.1:8
De vreugde in de Here is een veilige plaats. Er zijn twee manieren om in die veilige plaats te komen. Allebei heeft te maken met een bewuste keuze om naar God te gaan. De ene is om God hardop te loven en te prijzen ondanks je omstandigheden. Dat heeft Paulus en Silas gedaan in de gevangenis met opengereten ruggen en de voeten in blokken. De ander is om je innerlijke aan te spreken en bewust Gods tegenwoordigheid op te zoeken. David spreekt zijn ziel aan: “Wat buigt gij u neder, o mijn ziel, en zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven, mijn Verlosser en mijn God!”Ps 42:5
Niet toelaten dat de omstandigheden je vreugde en blijdschap bepalen. Maar midden in je omstandigheden ingaan in de veilige plaats van Gods nabijheid. De vreugde in de Here is je toevlucht – de veilige plaats. Neh 8:10 En dan ontdek je samen met David en velen die de Here volgen. In uw nabijheid is volheid van vreugd. Of zoals in het Engels zo mooi uitgedrukt: “In your presence is fullness of joy.” Ps 16:11

Vreugde

Bij het lezen en mediteren in het boek Deuteronomium was ik verbaasd en verrast over de diepe betekenissen en lessen uit deze geweldige onderwijzen van Mozes. Er is niemand in de het oude Testament die zo intiem in een vriendschapsrelatie met God heeft omgegaan.  Mozes heeft de heerlijkheid van God op verschillende momenten ervaren. De ervaringen leiden tot een diepe verlangen naar meer en meer van de heerlijkheid van God de Vader. Hij kreeg te zien wat geen ander levende mens ooit heeft gezien. God toonde aan Mozes zijn eigen modelverzameling!  Mozes zag het model van de Tabernakel, met alle instrumenten. Het moest de vorm aannemen van een kruis. Telkens moest het bloed van de offers op specifieke plaatsen gesmeerd en gestort worden. Allemaal beelden die vooruitwijzen naar het kruis van Golgotha.

Heerlijk om dat te ontdekken in het Oude Testament. Wat mij echter raakte was dat elke keer bij de offers en dienst aan God een vereiste was dat Hij met vreugde gediend moest worden. Je moet je verheugen voor de aangezicht van de HERE uw God. Zeven maal in Deuteronomium wordt de uitdrukking herhaald “Gij zult u verheugen voor de aangezicht van de HERE uw God”. Het Hebreeuwse woord wat wij vertalen met verheugen staat vertaald in de Lutherse vertaling met “feestvieren” . Uitbundig van vreugde bewegen voor de aangezicht van God en geld voor alle gevallen: Wanneer men verschijnt om gaven te geven uit dankbaarheid. Wanneer men komt om schuld te belijden en een schuldoffer te brengen. Wanneer men komt om de drie grote feesten te vieren. Wanneer Gods volk komt om in Zijn tegenwoordigheid te verschijnen was de opdracht: Vreugde, blijdschap, feest en dansen voor Zijn aangezicht.

Ik heb het nooit zo begrepen. Vanuit mijn achtergrond moest men zich stil houden voor God. David werd een man naar Gods hart genoemd. Ik geloof dat hij die opdracht vanuit de laatste woorden van Mozes ter harten heeft genomen, en het ook uitbundig in praktijk heeft gebracht.

Mijmerend en mediterend was de vraag in mijn hart. Hoe Vader? Hoe wild U dat wij het grootste offer ooit gebracht zal vieren voor uw aangezicht?

God van Trouw

Mozes zingt een lied aan het eind van zijn leven. Hij heeft zijn taak volbracht en heeft het leiderschap van het volk overgedragen aan Jozua. Vaak kijkt men ook terug op zulke momenten, dat doet Mozes ook hier. Hij heeft een indrukwekkende toespraak gehouden, hij heeft het keer op keer benadrukt hoe God in het verleden voor het volk gezorgd heeft, en nu staan zij op een belangrijke moment om het beloofde land in te nemen. Het land dat God onder ede aan Abraham gezworen heeft aan zijn nageslacht te zullen geven. Dan zingt Mozes een lied en de belangrijkste woorden borrelen naar boven: “Want ik zal de naam des HEREN uitroepen. Geeft grootheid aan onze God,  de Rots, wiens werk volkomen is, omdat al zijn wegen recht zijn. Een God van trouw, zonder onrecht, rechtvaardig en waarachtig is Hij.” Deut 32:3,4 Wat een geweldige getuigenis. Voor Mozes  staat het vast: “God is trouw.”Dezelfde beloften van trouw gelden ook voor ons vandaag: “Hij zal u ook bevestigen ten einde toe, zodat u onberispelijk zult zijn op de dag van onze Here Jezus Christus. God is getrouw, door wie u bent geroepen tot gemeenschap met zijn Zoon Jezus Christus, onze Here.” 1Co 1:9 en “U hebt geen bovenmenselijke verzoeking te doorstaan. En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat u boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat u ertegen bestand bent.” 1Co 10:13
Daarom mogen we het ook zingen en elkaar bemoedigen dat Hij niet verandert  Hij blijft getrouw.